Trainingskamp Ameland 2017

Ook dit jaar ging het trainingsweekend van de Ferwerteriisclub naar Ameland! Na een regenachtige week dachten we dat het weer niet al te mooi zou zijn, maar het tegenovergestelde bleek het geval. Wat een prachtig weer hebben wij gehad!

Vrijdag 1 september

Vrijdagavond begon het avontuur en verzamelden we om 19 uur op de pier te Holwerd. Daar bleek dat zowel de boot van half
7 als de boot van half 8 een uur vertraging had. Gelukkig was iedereen mooi op tijd (behalve Henk Dijkman dan) en konden we
de boot van half 7 nemen. Toen we op Ameland aankwamen, hebben we eerst de mountainbikes opgehaald en zijn we naar ons verblijf gefietst, de Molenhof.
Met een kopje thee of koffie begonnen de spelletjes. Er werd een namenspel gespeeld, dat uiteindelijk gewonnen werd door Jente Sybrandi. Daarnaast is er ook fanatiek geweerwolfd waarbij de burgers de weerwolven tweemaal te slim af waren.
Uiteindelijk zijn we met een grote groep in een café in Nes beland waar we de avond gezellig afgesloten hebben.

Zaterdag 2 september

De volgende ochtend stond de wekker om 10 voor 7. Er moet natuurlijk ook getraind worden op het kamp. Douwe Brouwer had
al bijna het eiland rond gefietst voordat de groep gereed was voor vertrek. Toch werd er een lekker rondje gefietst door de bossen van Ameland. Na het ontbijt stond er een strandtraining op het programma, onder leiding van Douwe, Kars en Wessel. Vooral de core-training van Kars was zwaar. Klaas Poortinga vond dit zeker niet het leukste onderdeel. Na de strandtraining ging een aantal nog in de zee zwemmen.
’s Middags stond de beruchte runbike-race op het programma. Er wordt dan eerst een rondje hardgelopen van 3 km en vervolgens wordt dit rondje tweemaal gefietst. Er ontstond een spannende strijd tussen Henk Dijkman en Klaas Poortinga,
waarbij Klaas Henk voorbij moest laten gaan in de eindsprint. Na de runbike-race was er vrije tijd. Sommigen gingen lekker naar het strand, anderen gingen te mountainbiken en nog een aantal bleven op de boerderij tafeltennis spelen of gingen een
ijsje halen.
’s Avonds stond er macaroni op het menu. Vooral de tomaten waren perfect gesneden, Regina Groustra liet dit tijdens het eten aan iedereen merken. Na de lekkere maaltijd stonden er weer spellen op het programma. Eerst werd een variant van het spel ‘petje op petje af’ gespeeld.
Toen het eenmaal donker was gingen we naar buiten en werd het smokkelspel gespeeld. Er waren 3 teams, waarvan 2 teams zoveel mogelijk munten van punt A naar punt B moesten smokkelen. De mensen uit het derde team waren de douaniers en moesten de mensen met munten aftikken. Al snel bleek dat het smokkelen van munten te voet nogal lastig was. Vandaar dat er een aantal mensen probeerden om als toerist door het veld te fietsen. Alleen Marrit Ubbels slaagde er echter in om dit parcours fietsend te overleven. Wietze Koning deed het op een nog betere manier die niemand aan zag komen: Hij kwam doorweekt aan bij punt B want hij was het meertje in de Vlijen overgestoken. Slimme tactiek.
Zaterdagavond gingen we met de hele groep naar het Nescafé om ook deze dag weer goed af te sluiten. Om 12 uur middernacht hebben we nog gezongen voor Jan Visser met het gehele terras, hij was 17 jaar oud geworden.

Zondag 3 september

Zondag stond de wekker (gelukkig) iets later en zaten we om 8 uur op de mountainbike voor de tea-ride. De vrouwen stonden eerder klaar dan de mannen, dat mag zeker eens gezegd worden! Klasse dames. Daar kunnen de heren nog wat van leren 😉
Na het ontbijt werden de oude kleren aangetrokken want de survival van Douwe Brouwer was aan de beurt. Er werd fanatiek gespeeld en uiteindelijk verschilden de tijden van de 3 teams weinig. Tijdens de survivalrun moesten de teams letters verzamelen wat uiteindelijk tot een woord van 13 letters zou leiden. Wieger Vellema had de letters niet eens nodig om te kunnen bedenken wat het woord was. Hij wist gelijk al dat het ‘trainingskamp’ zou zijn. Of was hij stiekem op de hoogte van het woord? We weten het niet. Andere teams hadden er meer moeite mee, maar uiteindelijk raadde iedereen het woord. Tijdens de survivalrun werd er door de achterblijvende teams ook nog gevolleybald. De teams moesten er even in komen, maar uiteindelijk ontstonden er spannende rally’s (zie op de foto Klaas Poortinga die een bal probeerde te pakken, tevergeefs).
Na een welverdiende douche werd er eerst opgeruimd en was er vrije tijd. Om half 4 gingen we weer terug naar de boot, iedereen was behoorlijk moe maar voldaan. Gedurende het kamp werd ook het moordspel gespeeld. Iedereen kreeg vrijdagavond een kaartje met een naam daarop. Het was de bedoeling om deze persoon te ‘vermoorden’. Je mocht alleen iemand vermoorden als je alleen met die persoon was. Dit leidde tot spannende gebeurtenissen. Vooral Regina Groustra was te fanatiek en durfde nergens meer alleen te zijn. Toch werd ze uiteindelijk wel vermoord door Jan Visser, terwijl ze dacht dat Douwe Brouwer haar moest vermoorden.. Soms moet je niet alles willen weten… Tot slot wil ik jullie nog vermaken met een mooie en ontroerende quote van Wietze Koning die veel van ons nog vaker zullen gebruiken, maar vooral zullen herinneren: ‘Bier is niet hetgeen wat slecht is, het is de alcohol die het slecht maakt’.
Al met al was het ook dit jaar een prachtig sportief weekend! Ondanks de iets kleinere groep was het plezier er zeker niet minder om. Ik hoop jullie (en alle nieuwe anderen) volgend jaar weer te zien op Ameland en dan maken we er zeker weer een mooi trainingsweekend van!

Stella Kleinhuis